Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

İngiltere’de İkinci Dünya Savaşı sonrası uygulanan şeker karnesinin 1953’te kaldırılması, 1951‑1956’da doğan 64.000’den fazla kişinin sağlık verilerinin incelenmesiyle doğal bir deney oluşturdu. Araştırmacılar “ilk 1000 gün” kavramını anne karnından çocuğun ikinci yaş gününe kadar geçen süre olarak tanımladılar ve bu dönemdeki şeker tüketiminin uzun vadeli etkilerini ölçtüler. Şeker karnesi kaldırıldıktan sonra şeker tüketimi yaklaşık iki katına çıktı; bu durum, aynı dönemde doğan çocukların farklı şeker maruziyetleri yaşamasına yol açtı.

Çalışmada, şeker karnesinin sürüğü dönemlerde daha fazla şeker kısıtlaması gören bireylerin kanser risklerinde belirgin düşüş tespit edildi. Özellikle karaciğer kanseri görülme oranı %69, meme kanseri ise %36 oranında azaldı. Bu farklar, karnenin kaldırılmasından hemen sonra değil, onlarca yıl sonra ortaya çıktı. Ayrıca, biyolojik yaşlanma göstergelerinde 2.2 yıl daha yavaş ilerleme, granzyme B proteininin düşük seviyeleri ve 50 yaşına geldiğinde daha az şeker tüketilen, daha dengeli ve çeşitli bir beslenme düzenine sahip olma gözlemlendi.

Araştırma, erken çocukluk döneminde şeker tüketiminin metabolizma, organ ve bağışıklık sisteminin gelişimini etkileyebileceğini, aynı zamanda tadı tercihlerine kalıcı etkiler bırakabileceğini öne sürdü. Çalışma, çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiği anlamına gelmiyor; yaşamın ilk 1000 günündeki şeker farklılıklarının sağlık ve beslenme alışkanlıklarını onlarca yıl sonra da etkileyebileceğini gösteriyor.